tibs: July 2006

10 July

ซะงั้น: เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน!

วันนี้ขณะที่นั่งกินทุเรียนอยู่อย่างเอร็ดอร่อย

ฝรั่ง(คนนั้นแหละที่เคยกล่าวมาแล้ว)เดินผ่าน

เราก้อหันไปยิ้มหวานให้ทันที ไอ้พี่ก้อไม่บอกว่า

ปากเลอะทุเรียน...น่าอายมั่กๆ ดีนะที่ฝรั่งเค้าอยู่ห่างๆ

ไม่งั้นเห็นแบบนี้ล่ะแย่เลยยยยยยยยยย -*-

สักพักเค้าก้อเดินมาคุยด้วย..กรี๊ดดดดดดดดด

ดีใจเว้ยยยยยยยยยยยยยย

ก้อเลยไปนั่งคุยหน้าบ้านเค้าซะเลย

ที่จริงเราก้อเก้ๆกังๆมานานและล่ะ ว่าจะไปหาดีเปล่า

ก้อเค้าก้อเคยสอนเรามาอ่ะนะ ยังไงก้อ teacher

ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงสั้นๆก้อเหอะ เหอๆ

นี่เค้าเดินมาเองเลยนะ

มียิ่งก่านั้นอีกนะ..โอ้ย...ไม่รู้ว่าจะหุบยิ้มได้อีกเปล่านี่

ส่ง message มาค่ะท่าน

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ส่งมาหลายอันเลย เพราะเราตอบไปน่ะ

ดีใจจัง

ขอเบอร์เค้าน่ะ เค้าจำเบอร์ไม่ได้เลยยิงมาหาเรา

แล้วเราก้อบอกเบอร์ของเค้าให้เค้าไป

เค้าทวนเบอร์เค้าไปภาษาไทยด้วยแหละ

น่ารักมากกกกกกกกกกก

message อันหลังนี่ส่งมาว่า

nice! u make me smile. X

เพราะว่าเราส่งอะไรขำขำไปให้เขาน่ะ

กรี๊ดดดดดดดดดด....ขอกรี๊ดอีกคำรบเถอะท่าน

งานการไม่เป็นอันทำเลยนี่

หัวใจพองโต....อ้อ..เมียเค้าหลับไปแล้วน่ะ 55

พรุ่งนี้มีนัดกินข้าวกันด้วย ไม่ใช่ลำพังหรอกนะจ๊ะ

ให้ชวนพี่ไปด้วยก้อได้ หลานก้อได้

เค้าจะเลี้ยงอ่ะ...ไม่รู้เนื่องในโอกาสไรนะ

สงสัยจะคิดถึงเรา *O* กล้าพูด!

ตั้งตาคอยพรุ่งนี้ O-O

miZ tibsi