| TiB's profiletibsPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
29 April drowsy!...I doง่วง : ตามันจะปิดเสียให้ได้
(ต่อ)
26 เมษายน 2549
วันนี้นาฬิกาปลุกแล้วแต่ก้อยังแอบนอนต่อ
ทำให้สายนิดหน่อย กินข้าวอยู่รถมารับ..เกิดการยัดอาหาร
รถมาส่งที่ท่าเรือ ทำการเช็คอิน ได้แว่นดำน้ำคนละอัน
นั่งรอพักใหญ่ก่าเรือจะออกทริปนี้มีประมาณ 20 คน
มีคนไทยด้วย เค้ามาเป็นครอบครัว...ไม่ได้คุยกันเลย
ส่วนใหญ่ฝรั่งที่สมุยนี่ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเพราะฟังแล้ว
มันไม่เข้าหูเลย..เดาไม่ออกด้วยว่าภาษาไร..เดาไม่เป็น
จุดมุ่งหมายแรกที่เรือจอดคือเกาะว่าว ให้ลงไปดำน้ำ
ปลาเต็มไปหมด ตื่นเต้นมากๆ เคยไปดำที่เสม็ดไม่ได้เรื่องเลย
ไม่มีครีมกันแดดทา..ทาแค่หน้าอย่างเดียว
ใส่เสื้อว่ายน้ำลงไปดำ..คิดดู แต่ตอนนี้ยังไม่รู้สึกว่าดำ!
มีน้ำเปล่า โค้ก และสไปรท์ ให้ดื่มฟรีตลอดทริป
ไม่บอกก้อรู้นะว่าซัดคุ้มน่ะ..5555
ต่อไปขึ้นเกาะที่เรียกว่า เกาะแม่เกาะซึ่งเป็นเกาะที่
มีทะเลสาบอยู่ข้างในซึ่งต้องเดินไป..เหนื่อยน่าดูชม
ขึ้นไปถ่ายรูปแล้วก้อลงมา ขาลงสวนทางกะฝรั่ง..อุ๊ย..ชอบ
ต่อไปคือไปที่เกาะวัวตาหลับซึ่งเป็นเกาะหลักของหมู่เกาะ
อ่างทอง ที่นี่ได้กินข้าว อาหารธรรมดาๆแต่ก้อโอเคนะ
เสร็จก้อถึงคราวพายเรือคายัค..ให้ตายสิ..แม่เจ้า
ออกตัวไม่ไป(พายคู่กะน้อง)ฝรั่งกลุ่มก่อนที่ใช้เรือเชียร์กัน
ยกใหญ่..พอออกได้เท่านั้นแหละ(เค้าช่วยผลัก)ได้ยิน
เสียงเฮ..เสียงปรบมือลั่นเลย555...อายเว้ยยยย ไอ้บ้านนอก!
พายไปสักพักรู้สึกถึงความยากลำบาก ความรู้สึกแบบว่า
"กรูกลับได้ไหม..กรูไม่ไปแล้ว"แต่ไม่ได้หรอกมากะน้อง
รู้สึกว่ากินแรงน้องมากๆ แถมสร้างการจราจรติดขัดอีก
"ทำไมต้องเป็นกรูด้วย?"...-*-...สร้างความเสี่ยงไม่เลิก
จึงต้องเปลี่ยนไปคู่กะไกด์และให้พี่มาพายกะน้อง
รู้สึกว่าพายได้ดีขึ้น..(ที่จริงไกด์เค้าเป็นคนบังคับให้น่ะ)
เออ..ท่านั่งพายเรือน่ะ คือแบบว่านั่งแล้วยืดขาออกไป
พายไปพักใหญ่ความทรมานประดังกันเข้ามา
-นิ้วโป้งกระแทกกะขอบเรือ(เป็นระยะๆ)
-เมื่อยแขนและหัวไหล่สุดจะทน
-ดูเหมือนหาดทรายยังอยู่ไกลเหลือเกิน
-เมื่อไหร่จะถึง..กรูจาไม่ไหวแล้ว
ถึงปุ๊บ
กระโดดลงจากเรือเหมือนเรือเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ
ที่สุดในโลก และคิดว่าไม่เอาแล้ว ไม่มีวันได้แอ้มกรูอีก
ขอเตือนทุกท่านว่าถ้าไม่ฟิตพอ..อย่าแหย๋มกะมัน
ขึ้นมาพักแป๊บก้อลงไปเล่นน้ำต่อ ดำน้ำนิดหน่อยเพราะเห็น
เค้าดำกัน(อยากบ้าง) ไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองไม่ได้ทากันแดด
พี่เว้นวรรคนั่งคุยกะกัปตัน(ที่บ้านเรียกคนขับเรือ)ถามนั่นถามนี่
ไปเรื่อยตามเรื่อง เราขึ้นไปถ่ายรูปถึงรู้น่ะ
เริ่มเบื่อก้อไปอาบน้ำเอาน้ำเค็มๆออก เสร็จก้อมานั่งบนหาด
มองนั่นมองนี่ไปตามเรื่อง..มีน้อง(ลูกของไกด์..ซึ่งได้ตีซี้มาแล้ว)
เอาลูกวอลเลย์มา เล่นกันนิหน่อยกัปตันก้อมาเล่นด้วย
ฝรั่งมาขอเล่นด้วยอีก(หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกก)
เล็งมานาน(เหมือนฝันที่เป็นจริง)ฉันโยนบอลให้
เขาบ่อยๆ โดยไม่แคร์สายตาเมียเค้าที่นั่งดูอยู่ข้างหลัง
555..แหมมม..แค่มิตรภาพ เคยได้ยินป่ะ ฮะ เคยมั๊ย
สนุก..ทรายเข้าตาจะล้างก้อไม้ได้ใส่คอนแทคอยู่
ที่ทำคืออดทนดีนะที่มันไม่เคืองมาก ทนไหวๆๆ
พอได้เหงื่อซิปก้อต้องกลับ หมดเวลา
กลับมาถึงที่พักล้าเลย....อาบน้ำถ่ายรูปให้พี่
กินเลย์..นอน..ตื่นเข้าเมืองไปเดินที่เฉวงมีไฟสวยงาม
ของแพงไม่ได้ซื้ออะไรหรอก ฝนปรอยอีก..แย่จัง
เลยกลับ นั่งรถ2แถว ตั้งแต่เมื่อวานกะวันนี้ราคามัน
ยังไม่เท่ากันเลย..-*-..หาความแน่นอนไม่เจอ
กลับถึงตกลงกันว่าพรุ่งนี้จะไปต่อที่เกาะเต่าและเกาะนางยวน
พี่บ่นแสบตัว(แดงแป๊ดเลย)มึนหัว น้องบ่นปวดแขน
บ่นเป็นแสนรอบ..น่ารำคาญนะ พวกผู้ชาย
ผู้หญิงนี่..คนนี้..ไม่บ่นเลย(เพราะยังไม่รู้สึก)
ก่าจะนอนหลับ ไม่รู้ว่ามันเหนื่อยเกินไปหรือเปล่า.เลยไม่หลับ
กำลังจะหลับนังสิโรตม์ก้อโทรมา..เพื่อ.."โทรเข้าเครื่องชั้น
หน่อยสิ..ว่ามันโทรติดหรือเปล่า"...-*-
แต่พอมันรู้ว่าเรานอนแล้วมันก้อขอโทด แล้วไม่โทรมาอีก
หลังจากที่เราโทรเข้าเครื่องมันว่า"เครื่องเมิงอ่ะโทรติดนะ"
****
27 เมษายน 2548
ตื่นตี5.30เลย เพื่อที่จะไม่ต้องยัดอาหารอีก..พอเป็นแบบนี้
ไอ้รถก้อก่าจะมารับรอจนปวดอึ๊..จะไปก้อไม่กล้า..เด๋วมันรอ
ทน..ทน..ทน..แล้วในที่สุดมันก้อมา ดีนะท่าเรือไม่ไกล
ถ้าไกลล่ะก้อ...โอ๊ย...ไม่อยากคิด
วันนี้นั่งเรือใหญ่ติดแอร์(speed boat)คนเยอะ เพราะแวะ
ตั้งแต่เกาะพะงัน เกาะนางยวน เกาะเต่า ไปถึงชุมพรนู่น
เราลงที่เกาะนางยวน ถึงก้อไปดำน้ำ อาการกำเริบ
แสบบบบบบบบบบ แดง ดำ และช้ำจากการตากแดดเมื่อวาน
และการตีวอลเลย์ ขางี้ดำเป็นแถบเลยล่ะ..แสบซะ
ดำเสร็จนั่งพัก แล้วขึ้นไปดูวิว นึกว่าไม่ไกลมั้ง
เกือบเป็นลมแน่ะ ร้อนวูบวาบไปหมด..ไกล สูง
ขึ้นแทบไม่ไหวเอา..เล่นเอาเหงื่อหยดติ๋งเลย
แต่สวยยยยยยยยยยยยย เกาะนางยวนสวยมากกกก
น้ำนี้ปิ้งเลย..สมุยไม่ได้เรื่อง..ต้องออกเกาะนะจ๊ะ
เสร็จพักกินข้าว เตรียมไปดำน้ำต่อที่เกาะเต่า
ที่จริงมันก้อเดิมๆแค่เครื่องมันออกดึกต้องค่าเวลาน่ะ
ไม่ต้องเชคเอ๊าท์ที่พัก..ประมาณว่าเส้นใหญ่อ่ะนะ
เกาะเต่าลงไปดำได้ 10 นาทีก้อขึ้นเพราะไม่ไหว
แสบ แว่นก้อไม่ดี รำคาญ หลบร่มดีก่า
กลับไปถึงที่พักประมาณ5โมงครึ่ง อาบน้ำก่อนใครเลย
อาบเสร็จเก็บของเตรียมกลับ กินข้าว จ่ายตังค์ที่พัก
รถออกมาส่งที่สนามบิน(พี่คนขับเกลียดฝรั่งที่เข้ามาหากิน
ที่เกาะนี้มากเพราะเป็นการแย่งชาวบ้านหากิน)เค้าพูดอะไร
หลายๆอย่างที่น่าคิดจริงๆ..น่าสงสารนะ
เครื่องดีเลอีกแหน่ะ ออกตั้ง 22.20 น่ะถึงกรุงเลยช้าก่าคาด
ง่วงมากกก พี่แวะกินข้าวอีก..กรูจะหลับให้ได้..นี่เมิงต้อง
กินให้ได้ช่ายมะ.........ก้อได้ กินด้วย..ปวดท้องเลย
กลับถึงบ้านเอาของเปียกตาก..เจ็บเท้า..แสบตัว..
ง่วง..ตากเสร็จ อาบน้ำ ทาครีม นอน ตื่นสายเลย
เบสมาแต่เช้าไอ้นี่มันน่ารัก ตลกดี ต้องนั่งเล่นเครื่องบิน
กะมันพักนึง เครื่องบินเราตกตลอด ของมันไม่ค่อยตกหรอก
มันชนะตลอดแหละ..555...ที่จริงต้องสอนให้มันแพ้บ้าง
แต่เรื่องแบบนี้ต้องค่อยบอกกันไป เด็กนักบอกไปก้อไม่ค่อยรู้
มันชอบมานอนตัก มานั่งตัก วันนี้ไม่ได้เลย แสบบบ
มันคงงงแหล่ะ...ก้อบอกมันไปว่าอย่าเจ็บ เห็นไหมดำๆนี่ เจ็บ
จบ..once upon a time in Samui
****
28 April SUN BURNingSun burn : อย่ามาโดนตัวกรู...มันแสบบบบ กลับมาจากสมุยแล้วจ้า... ขอบอกว่าแสบมากกกก ไม่รู้จะแสบมากไปก่านี้ อีกหรือเปล่า ตอนนี้สีผิวเป็นแบฝรั่งlike เลยล่ะ(เอาจนได้นะ) แบบว่าเล่นน้ำไม่กลัวดำใดๆทั้งสิ้น ครีมกันแดดไม่ทา(ไม่มี) ตอนนี้เอาเป็นว่ากะลังแสบได้ที่เลยล่ะ เล่าให้ฟังนะว่าไปทำอะไรมาบ้าง รูปอาจจะอัพให้พรุ่งนี้นะจ๊ะวันนี้เลือกไม่ทัน ***** วันที่ 25 เมษายน 2546 ตั้งแต่เที่ยงคืนก่อนออกเดินทาง ดั้นนอนไม่หลับจนถึง ตี2 เวลาที่ต้องตื่น นั่งบนรถก้อยังไม่ง่วงตาสว่างโคตรๆ นั่งเครื่องก้อไม่หลับ ฝรั่งเยอะ ฝรั่งไป90%แล้วในflight นี้ ถึงนู่น สนามบินเป็นแบบไงอ่ะ..บอกไม่ถูกแฮะ..ช่างสนามบินเหอะ ถึงที่พัก(8.30)หลับเป็นตาย...ตื่นบ่ายเลยเข้าไปเดินเฉวง ให้ตาย..ไม่มีอารายน่าสนใจสำหรับเรา..เหมือนพัทยาเลย หาอะไรกินก้อไม่มี..นั่งรถกลับมากินที่ที่พัก(samui newstar resort) ไม่รู้สั่งมั่วหรือมันจดมั่วนะ..เอากับข้าวมาให้เราเหมือนกัน3จาน เมิงจาบ้ารึ!!!!..กรูจาสั่งมาทำไมเหมือนกันตั้ง3จาน ไอ้บ้า! แต่ก้อต้องรับไว้ สรุปได้กับข้าวมา4จาน แต่อร่อยมากๆ..ให้อภัย กินเสร็จก้อนอนเฟ้ย..ไม่มีไรทำ..เก็บแรงไว้ ตอนเย็นว่ายน้ำแป๊บนึงเพราะเค้าว่ายกันนั่งดูแล้วมันอยาก มีเด็กต่างชาติพูดภาษาไรไม่รู้มาเล่นอยู่ก่อน รู้ทีหลังว่ามาจากสวีเดน ซื้อแพคเกจไป snorking&kayaking ที่หมู่เกาะอ่างทอง **** 26 เมษายน 2546 to b continue..
miZ tibsi
24 April am I?hi
เนื่องมีวุดเพียงคนเดียวที่มาเม้นให้..เรารักวุดมากกกกกกกกก
วันก่อนไปดูหนังกะไอ้พิพมานะ Ice age2 มันหลับ!!!! เพื่อนๆๆๆ
ไอ้พิพดูIce age แล้วหลับ!!!!จะตื่นก้อตอนไอ้ตัวนั้นมันหาเม็ดนั้น
ฮาจริงๆ..หาไม่เลิก..ประมาณว่ากรู้จาเอาให้ด้ายยยยยยยยยยยยย
พอดีแวะไปเอาของที่หออ่ะเลยต่อไปเพราะไหนๆก็ไหนๆไปแล้ว
คืนก่อนไปเราดันนอนไม่หลับสงสัยเป็นเพราะกาแฟแก้วนั้น
(ไม่ใช่ตื่นเต้นน่ะ)แถมต้องตื่นแต่เช้าไปเพราะต้องรีบไปรีบกลับถึง
แปดริ้วก่อน5.30เย็น เพราะรถจะหมดโธ่..นั่งรถท้างงงงวันเลย
--ไอ้พ่องาดำขำเข้านั่นมันปากดี!--แล้วจะเห็นดีกัน..เชอะ!!!
จะแก้เผ็ดชั้นรึ...ไม่สนย่ะ
กลับมารีบอาบน้ำ เพราะร้อนชิดๆๆ อาบเสร็จหิวโคตรๆ(ไอ้อ้วน)
แต่ยังไงต้องไปนั่งดูหน้าฝรั่งก่อน(มีทำเลเหมาะส่วนตัว)เค้าจะออก
มานั่งตอนเย็นๆ เราก็เลยนั่งเหมือนกัน..หุหุหุหุ...สบายใจจจจจ
ตอนค่ำๆ กวาดหน้าบ้านป้าเพราะซื้อข้าวมากินกัน ออกลีลาท่ากวาด
เต็มที่(แบบพริ้วเลยอ่ะ..นึกดูสิ..ส่ายนิดหน่อย)..หันไปข้างหลัง
เพราะรู้สึกอะไรทะแม่งๆ..โอ้ๆๆๆๆตายๆๆๆๆฝรั่งค่ะ ฝรั่งมาซื้อเบียร์
ร้านใกล้ๆ..ไม่รู้เห็นเปล่านะ แต่ตอนเราหันไปเค้าคุยกะพี่ที่ร้านอยู่
ถ้าเค้าเห็นเค้าต้องชอบเราแน่ๆเลยเนอะๆๆๆๆๆๆ(ช่วยเห็นด้วยด้วยนะ)
ท่าออกจะเซ็กซี่ขนาด..555..ไอ้บ้า!
ลืมบอกไปว่าฝรั่งเค้าจะสอนพิเศษภาษาอังกฤษน่ะ..สมัครคนแรก
55..ไม่ใช่และ..เขิลเป็นนะเว้ยยยย..แต่ก้อบอกไปแล้ว ไม่ใช่บอก
กะฝรั่งหรอกนะ บอกกะเมียเค้าน่ะ.555.(ยังไม่ด้านพอเว้ย..อายนะ)
กลัวไม่ได้เรียน กลัวเปิดเทอมอ่ะ..แต่ไม่เป็นไรเรียนเสาอาทิต ยอม
กลับจากกรุงเพื่อมาเรียนเว้ยยย(คิดดูสิว่าหล่อขนาดไหนอ่ะ..คิดสิๆๆ)
พรุ่งนี้ไปสมุยแล้ววววออกจากบ้านตี3 อย่างที่บอกอีกกประมาณ3ชม.
ข้างหน้า..พี่เราน่ะเหรอ..ตื่นเต้นนอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืน..55ขำขำ
วันนี้มันนอนไปและ ดันรู้สึกไม่ค่อยสบายอ่ะ..เรานี่ร่างกายแข็งแรง
แต่หัวใจอ่อนแอนะ...อ้ววววกกกกกกกกกกกกกกกกก
เราคงไม่เป็นหน้ากันอีก3วันนะจ๊ะ..ฝรั่งจ๋า
อยากกินอาหารญี่ปุ่นฝีมือวุดนะ..รีบกลับมาทำให้กินด้วย(รู้สึกว่าเพิ่งกลับไป(- -"))
miZ tibsi 21 April kind of happy!รู้ไหมทำไมแฮปปี้...
ก้อเพราะว่ามีชาวต่างชาติย้ายเข้ามาอยู่ใกล้ๆ(ถึงมากะเมีย)
ไม่หวั่นแค่มองก้อชื่นใจ..55 อุ่นใจอ่ะนะ..หน้าตาใช้ได้ ไม่แก่
..เราเปล่าโรคจิตนะ..
miZ tibsi 13 April 2 heads better than 1! เมื่อวานนี้จองเครื่องบินทางเน็ตแล้ว..เด๋อมากมากมาก
นั่งงงกะพี่ 2 คน ก้อนะคนมันไม่เคยนี่ จองตั๋ว3ใบใช้เวลา
ก่า 2 ชั่วโมง ที่จริงไม่มีอะไรยากแต่เน็ตของฉันน่ะสิ ก่าจะ
เปิดเวปบางกอกแอร์เวย์ก้อเปิดเป็น10ครั้งก่าจะเปิดได้
รู้สึกว่านี่จะเป็นสายการบินเดียวนะที่มีไปที่เกาะสมุยเลย
เพราะคำนวณว่าถ้าไปลงสุราษฯนั้นต้องเดินทางอีกประมาณ
3ชม.ก่าจะถึงเกาะ ที่จริงพี่อยากนั่งเรือเพราะเผื่อตกเรือ
แล้วได้เจอพยาบาลสวยๆเหมือนเรื่องเพื่อนสนิท(อ้ายบ้า)
ช่างคิดได้เนอะ!!..เหอๆขำขำ
เราจองตั๋วที่ถูกที่สุดแล้วแต่ก้อยังแพงอยู่ดี แต่ทำไรไม่ได้
ที่ถูกคงเพราะว่ามันออกโคตรๆจะเช้าเลย 06.00 ขากลับ
จากสมุยก้อออกเวลา 22.00 เหอๆ..เอาถูกไว้ก่อนอ่ะ
เรื่องจะเอาเวลาที่เหลือไปทำอะไรก้อไว้ตายเอาดาบหน้า
555...เออ...วันนี้วันมหาสงกรานต์นะ....มีแนวโน้มว่าปี
นี้จะไม่ได้เล่นน้ำ...
พรุ่งนี้มีนัดนัดเจอพี่น้อง(ลีลายุทธ์โท)
miZ tibsi 10 April just read it!ชีวิต..เรื่อยๆ
รู้สึกเหนื่อยๆ ร่างกายอ่อนแอชอบกล ล้าๆ ไม่อยากทำไรเลย
ตั้งแต่วันที่ 2 เมษ เข้ากรุงฯเพื่อจ่ายค่าหอ(ค่าไฟฟ้าโคตรๆ..อึ้ง)
วันที่ 3 ไปสมัครเรียนวิชาโทจิตวิทยา โชคดีที่อ.รับเราเป็น2คน
สุดท้าย ใหม่เลยอดเลย ระหว่างนั้นพ่องาดำขำเข้มโทรมาเราคุย
ไม่ได้เลยบอกว่าจะโทรกลับ โทรกลับก้อไม่รับ หลังจากเสร็จ
ธุระก้อกลับหอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปสยามฯ นัดวุดกะพิพเอาไว้
วันนี้วันเกิดไอ้พิพมันแล้ววุดก็กะลังจะกลับไปญี่ปุ่นเลยเลี้ยง
ข้าว 2 คนไปมื้อนึง นานๆเลี้ยงทีไม่เป็นไร วุดซื้อกล้องโมโม่
อะไรให้ไอ้พิพก็ไม่รู้ถ่ายกันก้อไม่ค่อยจะเป็นขำจะแย่ เออ ตอน
รออาหารโทรกลับไปหางาดำขำเข้มอีกครั้งทีนี้รับและเลยให้
คุยกะพิพกะวุดขำดี 2คนนี้แย่งกันจีบเราใหญ่ 555 สนุกจริงๆฮา
งาดำขำเข้มอึ้งไปเลยมั้ง กินเสร็จว่าก้อไปเดินซื้อของกะวุด
เพราะพิพมันต้องไปเอาพาสปอร์ตที่สถานทูตพม่า ที่จริงกะจะ
ไปกะมันแหละแต่วุดยังไม่กลับก้อเลยอยู่กะวุดให้พิพไปคนเดียว
พอวุดซื้อของเสร็จก้อกลับแยกกันที่BTSอโศกเพราะเราต้องต่อ
MRT วุดไปเอกมัย หลังจากนั้นก้อไม่ได้คุยกันอีกวุดกลับไปตอน
วันที่5 5ทุ่ม(เครื่องออก)
อีกวัน(วันที่4)ไอ้พิพโทรมาบอกไม่ว่างไปงานหนังสือเป็นเพื่อน
เลยไปกะซีแทน ซื้อนิยายกะหนังสือร่วมพัน..ไงล่ะ..2วันใช้ 2000
โอ๊ยยย...จะเป็นลม!!!! ซื้อเสร็จก้อกลับบ้านเพื่อเช็งเม้ง
วันที่5 เมษ วันเช็งเม้งร้อนนนน..ตาลาย
วันที่6 ตื่อตี4.30 ไปซื้อของกะพี่ที่สำเพ็ง ต้องรีบไปเพราะถ้าสาย
จะไม่มีที่จอดรถ ร้อนๆ เมื่อยๆ ไม่ได้อะไรเลย เพระต้องซื้อเป็น
โหลๆ แวะแฟชั่นไอแลนซื้อเสื้อให้หลานตั้ง 1 ตัวแน่ะ!!!!
ระหว่างเดินไปขึ้นรถพ่องาดำขำเข้มโทรมาบอกว่าอยู่โรงหนัง
คุยกันนานมากเลยล่ะ 2นาทีก่าๆ ..เฮ้ออออออ.............
วันที่7 ไปหาหมอที่แปดริ้งตอน 9โมง กลับประมาณ 11โมง
ตอนเที่ยงเข้ากรุงฯ เพื่อพรุ่งนี้จะไปทำงานพิเศษ (รู้สึกว่าตัวเอง
เป็นนักเดินทาง)
วันที่8 นัดทำงาน บ่ายโมงที่จตุจักร 2โมงครึ่งมั้งก่าจะได้ทำ
รอนานมากๆ ทำแล้วรู้สึกว่าไม่ใช่ ไม่อยากทำแล้ว แต่นะได้ตัง
ก้ออาจจะกลับไปทำอีก น่าจะกลับไปทำอีก...
วันที่9 ซีกะแม่จะมากรุงตื่นลงมาเปิดประตูให้แต่เช้า วันนี้เราจะ
กลับบ้านเพราะงานจะทำอีกทีวันที่14 นัดดูหนังกะพี่ แม่ซียังอยาก
ให้เราอยู่ต่อแต่ว่าเด๋วจะนอนกันลำบากเราเลยกลับเหมือนเดิม
แม่ซีเลี้ยงข้าว 1 มื้อ ใจดีและขำขำ ดูหนังเพื่อนว่าเรื่องโหน่งเท่ง
ไม่หนุกเลยไม่ดู(ที่จริงตั้งใจดูเรื่องนี้)เลยดูอุลตร้าไวโอเล็ตแทน
เรื่องนี้นังแนตบอกว่าหนุกเราว่างั้นๆ พี่เราบ่นเลย ว่าไม่หนุก
นังแนตทำชั้นขายหน้านะ..หล่อนรู้ไว้ด้วยยยย...................
เกือบจะถึงบ้านพ่องาดำขำเข้มโทรมาคราวนี้บอกว่าอยู่ร้านเน็ต
เราถามว่าดูเกรดเหรอเค้าเลยเล่าว่าติด I ด้วย..สมน้ำหน้า..แบร่ๆ
คุยกันตั้ง 5 นาทีก่าๆแน่ะ...นี่แหละคือการเปลี่ยนไปซึ่งเราไม่รู้ว่า
ทำไมแต่ก็จะไม่ยอมถามเด็ดขาดอยากทำไรก้อทำไป การโทรมา
คุยแค่ 2 นาที หรือ 5 นาที...คิดได้ 2 แง่คือ
1.แง่ดี = โห..เธอไม่ค่อยจะมีเวลายังอุตส่าห์โทรมาอีกเนอะ
2.แง่ร้าย = โห..โทรมาคุยแค่นี้ ลำบากรับน่ะ หกหูขึ้นแล้วก้อวาง
คุยอะไรกันยังไม่ทันจะรู้เรื่องเลยก็วางและ ลำบากนักก้อไม่ต้อง
โทรมาหรอก...
เราจะเลือกคิดแง่ไหนดีนะ..ถ้าเป็นคุณล่ะ?
วันนี้วันที่10 ตื่นนอนสายมากๆๆ เคาออกไปแปดริ้วกันหมด เรา
ไม่ได้ไปเพราะง่วงและรู้สึกว่าตัวเองเดินทางทู๊กกกวันสมควรจะ
หยุดพักบ้างได้แล้ววันนี้เลยนอนซะ..ยิ่งเมื่อคืนนี้ปวดหัวด้วยยยย
ตื่นมารอแม่ซื้อก๋วยจั๊บมาฝาก..หิวมากกกกกก..มันบ่ายก่าแล้วน่ะ
ซัดซะ...กินเยอะโคตรๆเลยล่ะมื้อนี้...ตอนบ่ายแก่ๆโทรไปถาม
ราคาที่พักที่สมุย..ตกลงจะไปสมุย..ตอนนี้พี่ให้คนที่รู้จักที่อยู่สมุย
หาให้..สบายไปแปดอย่างงงงงงงง..เหลือแต่จองตั๋วเครื่องบิน
หมดแล้ว...แค่นี้นะ
miZ tibsi
|
|
|
